Yusuf Boyraz, 1979’da İzmir’de doğdu. Ailesi Kahramanmaraş Elbistan’dan, 12 Eylül öncesi Karşıyaka Yamanlar’daki Maraş Mahallesi’ne yerleşti. Çocuk yaşta sokaklarda yaşam mücadelesi verdi, uzun yıllar cezaevlerinde kaldı. Vicdani ret nedeniyle askeri cezaevinde de tutuklandı ve ağır baskılar gördü. 2010’da ailesiyle İsviçre’ye göç etti. Yaşadıklarını Benim Adım Yusuf ve 1300 Gün romanlarında anlatarak yazmaya devam ediyor; direniş, hafıza ve umut üzerine eserler veriyor.
Ben Yusuf Boyraz; hayatın sert gerçekleriyle şekillenmiş bir yazarım. Küçük yaşta sokaklarda büyüyüp yıllarımı cezaevinde geçirirken, hayatın hem en karanlık hem de en insani yönlerine tanıklık ettim. Bu deneyimler beni yazmaya yöneltti. Benim Adım Yusuf ve 1300 Gün adlı romanlarımda; mücadeleyi, direnişi ve umudu anlatıyorum. Bugün ise, anlatılmamış hikâyelere ses olmak ve en karanlık anlarda bile insanın dayanıklılığının ve insanlığın varlığını sürdürdüğünü hatırlatmak için yazmaya devam ediyorum.
Ben de insanım sizler gibiBilmediğiniz uzak diyarlardaYaşamadığınız çetin mevsimlerdeyimGün ışığı nedir bilmemAma iyi tanır o beniHer sabah gözlerime doğar inatlaHer akşam gözlerimde batar hüzünlüYine de delemez bu dipsiz karanlığıÇünkü mevsimler içimde saklı benim-en çok da baharİstersem güller açar mor-pembe-kırmızı koklarımPapatyalar yayılır yüreğimin bahçesinde Ah! Bir taç örebilsem ilk size yollarımBir an bulabilsemBütün kötülüklerden arıBir göz […]
Penceremin ardında kar yağıyorLapa lapa süzülüyor doğanın kalbinde beyaz tanelerVe dağ gibi sağlamAma orkideler gibi narin yüreğimdeBir el kederin tohumlarını ekmekteVücudum ürkek bir fidanTitriyorum Sarıkamış’ın ayazındaBir de betondan çıplak ayaklarıma vuran sızıDışarıda kar yüreğime değilMezarıma yağıyor ağır ağırEy gelmemiş yarınlar!Isıtmıyorsunuz artık bugünümüEy doğmamış güneş Hükmün geçmiyor gecemeEy gerçekHiçbir değerin yok yalanımaHaykırıyorum kendime çaresizceBu bir acının […]
Kendimi hiç sevmedim yaşam döngüsündeZindana dönüştü yalnızlığım zifir mi zifir Mutluluk hayal gülmekse direnişBen buna bir tek vesikalıklarda yenildimHâlbuki yaşamak ne adi şey!Bunu en çok mayısta üşüyenler anlar!Bugün aynalar itiraf ettiGözlerim bıraktığım yerde değilFeri talihine içerlenmiş bir deniz feneriKırk iki yaşında bir adamAma altmışındaymış gibiMeğer ben beni gömeli çok olmuş anladımYüzümde ekili küstüm çiçekleriSorsan nedir […]
Kolay anlatılmaz, kolay anlaşılmaz. Çünkü her şey kelimelere sığmaz.
Bu roman, vicdani ret kararımın ardından yaşadıklarımı, askerî cezaevlerinin soğuk duvarlarını ve gördüğüm işkenceleri anlatıyor. Her gün bir sınav, her an bir ders… Korku, acı, yalnızlık ama aynı zamanda direnç ve umut da burada.
Bazen bir kaldırım kenarında, bazen bir sokak lambasının altında, bazen de içimde taşıdığım sessizlikte yazıldı bu şiirler.
Her şiirde kendi yolculuğumu bulacaksınız.
İçimdeki kırılmaları, suskunluklarımı, yeniden başlama çabamı… Ve belki de en çok, insanın kendini yeniden kurma gücünü.
" Sessizliğim Huzurum İçindir Zorlanırsa Sessizliğim Son Uyarı Olur "
"Ben Kimseyle Savaşmam Ama Bana Savaş Açan Karşısında Vazgeçmeyen Bir İrade Bulur "
Değişen Hedefler, Değişmeyen Acılar Benim açımdan PKK’nin tarihine bakıldığında en dikkat çekici şey, yıllar boyunca değişen hedefleri ve buna rağmen değişmeyen tek sonucun sürekli can kaybı olmasıdır. Kuruluş yıllarında Marksist-Leninist bir devrim hareketi olarak ortaya çıkan, sosyalist bir Kürdistan hedefiyle yola çıkan bir örgütün zaman içerisinde bağımsız devlet talebinden uzaklaşması, ardından Kürt milliyetçiliğini öne çıkarması, […]
Temsil, Parçalanma ve Kürt Medyasına Neden Muhtac Geçtiğimiz günlerde bir dernekte yapılan sohbet sırasında söylenen bir cümle uzun süre zihnimde kaldı. Siyaset konuşuluyordu, herkes kendi değerlendirmesini yapıyordu. Tartışma ilerlerken bir arkadaşın söylediği şu söz aslında birçok şeyi tek başına özetliyordu: “Sol, Kürt medyasına muhtaç.” O an fark ettim ki mesele yalnızca medya meselesi değildi. Bu cümle, solun […]
Karşıyaka Sokaklarından Çaldığım Ekmek, Ödediğim BorçAçlıkla, Korkuyla ve Umutla Yürüyen Bir Çocuğun Hikayesi Yıllar önce, çocukken sokaklarda yatardım. Karşıyaka’da, Bostanlı’da, Nergiz’de, Alaybey’de…Kısaca her yerde… Hemen her marketin önünden süt ve ekmek çalardım. Hayatta kalmak içinne gerekiyorsa yapardım. O zamanlar hayatta kalmak sadece karın doyurmak değildi; hayattakalmak, nefes almak kadar, her an tetikte olmak ve her […]
“Para verirsen heval (arkadaş, yoldaş) olursun, vermezsen düşman; doğruları konuşursan deliolursun.” Hayat tam olarak böyle işliyor. İnsan ilişkilerinde paranın ve menfaatin ne kadarbelirleyici olduğunu, doğruları söylemenin ne kadar cesaret gerektirdiğini bize söylüyor. Ama işin başka bir tarafı var: bazen insanlar devrimcilik, ideoloji veya büyük amaçlarmaskesi altında ilişki kuruyor. “Biz biriz, biz dayanışmayız” derken, aslında çıkar […]
Select at least 2 products
to compare
