1300 Gün (Roman)

Modern devletlerin zorunlu askerlik uygulaması 18. yy’dan itibaren bir metafor şeklinde işlerken ölmek-öldürmek, emir ve biat temel değerler olarak yükseltildi. Hapishanenin ortaya çıkması da milli orduların gelişimi ile aynı seyri izledi. Modern devletler hapishaneleri iktidarlarının ana enstrümanları olarak kullandılar.
Ordu, iktidarın zor aracı ve güvenliğinin ana unsuru olmanın yanında toplumu ve bireyi denetim altına almanın ve gönüllü destekçileri yapmanın da aracıdır. Bu bağlamda modern toplumun iki ana kurumu hapishaneler ve askerlik oluyor. Modern devletler kapatarak, gözeterek, bedene acı çektirerek birey ve toplumun zengin karar ve özgünlüğünü yok etmek istediler ve bunu büyük oranda başardılar.
Korkut, kayıt altına al ve emret… Bu zorunlu askerlik kurumu ve hapishanelerin ana amacı oldu!
Tarih boyunca korkmayanların, kayıt altına girmeyenlerin ve biat etmeyenlerin payına işkence ve cezaevleri düştü!
Halil SAVDA 1300 gün… Sadece bir sayı değil; bir hayat, bir vicdan, bir mücadele…

Bu roman, vicdani ret kararımın ardından yaşadıklarımı, askerî cezaevlerinin soğuk duvarlarını ve gördüğüm işkenceleri anlatıyor. Her gün bir sınav, her an bir ders… Korku, acı, yalnızlık ama aynı zamanda direnç ve umut da burada.

Bu hikâye, sadece yaşananları aktarmak değil; insanın vicdanı, özgürlüğü ve dayanma gücü üzerine bir tanıklık. Okurken belki kendi sınırlarınızı, kendi vicdanınızı sorgulayacaksınız…